::: در حال بارگیری لطفا صبر کنید :::

!انجمن تفریحی و تخصصی ابزار قرمز

ابزار قرمز با اهداف کمک به وبلاگنویسان ایرانی به صورت رایگان در سال 92 شروع به کار کرده
می کوشد تا بهترین ها را برای کاربران خود فراهم کند.
کافیست مشکلاتتان را با تالار گفتگو ابزار قرمز در اشتراک گزارید تا در کمترین زمان مشکلتتان حل شوند!


آفلاین



ارسال‌ها : 1
عضويت : 18 /6 /1399
پنج نوع اصلی از پلاسمید‌ها براساس نوع عملکردشان وجود دارد که شامل موارد زیر هستند:

پلاسمید‌های F یا پلاسمیدهای باروری (Fertility Plasmid)
پلاسمیدهای R یا پلاسمید‌های مقاومت (Resistance Plasmid)
پلاسمید‌های بیماری‌زا یا تهاجمی (Virulence Plasmids)
پلاسمید‌های تجزیه کننده (Degradative Plasmids)
پلاسمید‌های Col
در ادامه به بررسی هر یک از این پلاسمیدها می‌پردازیم.

پلاسمید‌های باروری

پلاسمید‌های باروری که به اسم پلاسمید‌های F نیز خوانده میشود، حاوی ژن‌های انتقال دهنده هستند که به این ژن‌ها، ژن‌های (tra) نیز گفته میشود. وجود ژن‌های tra در پلاسمیدها به باکتری‌های دارای این پلاسمیدها اجازه می‌دهد تا ژن‌های پلاسمید از یک باکتری به باکتری دیگر منتقل شوند. پلاسمیدهای باروری ژن‌های تولید کننده پیلی جنسی و انجام فرایند هم یوغی در باکتری‌ها را بیان می‌کنند.

این گروه از پلاسمیدها، پلاسمید‌های هم یوغی را تشکیل می‌دهند. پلاسمید‌های باروری اپی زوم‌ (Episome) هستند، اپی زوم‌‌ها پلاسمید‌هایی هستند که می‌توانند در DNA کروموزومی ‌وارد شوند. باکتری‌هایی که دارای پلاسمید F هستند، به عنوان باکتری F مثبت (+F) شناخته می‌شوند و باکتری‌هایی که بدون پلاسمید باروری هستند، باکتری F منفی (–F) نامیده می‌شوند. هنگامی‌ که یک باکتری +F با یک باکتری F منفی ترکیب شود، دو باکتری +F حاصل می‌شود. در هر باکتری فقط یک پلاسمید باروری وجود دارد.

پلاسمید‌های مقاومت

پلاسمیدهای مقاومت یا پلاسمید‌های R حاوی ژن‌هایی هستند که به سلول‌های باکتریایی کمک می‌کنند تا در برابر عوامل محیطی مانند سموم یا آنتی بیوتیک‌ها از خود دفاع کنند. بعضی از پلاسمید‌های مقاومت قادرند خود را از طریق هم یوغی به باکتری‌های دیگر منتقل کنند. هنگامی‌ که این اتفاق می‌افتد، یک باکتری می‌تواند در برابر آنتی بیوتیک‌ها مقاوم شود.

به دلیل وجود همین پلاسمیدهای مقاومت، در مطالعات اخیر مشخص شده است که باکتری عامل بیماری سوزاک (عفونت مقاربتی) به قدری نسبت به گروهی از آنتی بیوتیک‌ها به نام «کینولون» (Quinolones) که به عنوان دارو برای درمان این بیماری استفاده می‌شد، مقاوم شده است که یک گروه جدید از آنتی بیوتیک‌ها به نام سفالوسپورین‌ها (Cephalosporins)، به جای آن توسط سازمان بهداشت جهانی برای از بین بردن این باکتری پیشنهاد شده است. همین باکتری حتی ممکن است طی 5 سال در برابر این آنتی بیوتیک‌های جدید نیز مقاوم شوند. استفاده بیش از حد از آنتی بیوتیک‌ها برای درمان سایر عفونت‌ها، مانند عفونت ادراری، ممکن است منجر به تکثیر سویه‌های مقاوم به دارو شود.

پلاسمید‌های تهاجمی

وقتی یک پلاسمید تهاجمی در درون یک باکتری قرار دارد، آن باکتری را به یک باکتری بیماری‌زا تبدیل می‌کند که یک عامل پاتوژن است. باکتری‌هایی که باعث بیماری می‌شوند، به راحتی می‌توانند در بدن فرد مبتلا گسترش یافته و تکثیر شوند. باکتری اشیرشیاکلای (Escherichia coli) پلاسمید‌های تهاجمی متعددی دارد. این باکتری به طور طبیعی در روده انسان و سایر حیوانات یافت می‌شود، اما گونه‌های خاصی از E. coli می‌توانند باعث اسهال و استفراغ شدید شوند. سالمونلا انتریکا (Salmonella enterica) باکتری دیگری است که حاوی پلاسمید‌های تهاجمی است.

پلاسمید‌های تجزیه کننده

پلاسمید‌های تجزیه کننده به باکتری میزبان کمک می‌کنند تا ترکیباتی را که معمولاً در طبیعت وجود ندارد، مانند کافور (Camphor)، زایلن (Xylene)، تولوئن (Toluene)‌ و اسید سالیسیلیک (Salicylic Acid) را تجزیه کند. این پلاسمید‌ها حاوی ژن‌هایی برای آنزیم‌های خاص هستند که این ترکیبات ویژه را تجزیه می‌کنند. پلاسمید‌های تجزیه کننده از جمله پلاسمیدهای هم یوغی هستند.

پلاسمید‌های Col

پلاسمید‌های Col شامل ژن‌هایی هستند که باکتریوسین‌ها (Bacteriocins) را تولید می‌کنند (این ترکیبات به عنوان کولیسین نیز شناخته می‌شوند). باکتریوسین‌ها پروتئین‌هایی هستند که سایر باکتری‌ها را از بین می‌برند و در نتیجه از باکتری میزبان دفاع می‌کنند. باکتریوسین‌ها در بسیاری از انواع باکتری‌ها از جمله E. coli وجود دارند که آن‌ها را از پلاسمید (ColE1) می‌گیرند.



کیت استخراج پلاسمید


سه شنبه 18 شهریور 1399 - 17:01



برای ارسال پاسخ ابتدا باید لوگین یا ثبت نام کنید.